Bıraktığın Yerdeyim

Geceler soğuk, yalnızlık ağır. Bir gün sen de unutacaksın, biliyorum. Yastığa dökülen saçların, bozulan düzenin, öğrenilen suskunluk... Canın yandıkça ben geleceğim aklına. Bağırmak isteyeceksin, ama sesin kaybolacak boşlukta. İşte o an, kulaklarımda yankılansın feryadın. Yalnız ben duyayım özlediğini, yalnız ben bileyim gözlerinin kan çanağına döndüğünü, kalbinin nasıl alev aldığını. Bileyim ki, rahat ölebilsin içimdeki yangın. O zaman, dik yokuşlardan koşarak ineceğim sensizliğe. Artık küfretmeyeceğim hayata, gülüp geçeceğim geçmişe. Çıkmaz sokaklarda bulacağım çıkışı. Ama şimdilik, bıraktığın yerdeyim – bekliyorum.