Bir Yoksulluk

Ahmed Sadreddin’in *Bir Yoksulluk* adlı eseri, varoluşun belirsizliğinde kaybolan bir ruhun sesini duyuruyor. Kim olduğunu, nereden geldiğini ya da nereye gittiğini bilmeyen bir anlatıcı, tıpkı rüzgârda savrulan bir yaprak gibi, zamanın ve mekânın ötesinde dolaşıyor. Geçmişle bugün, gerçekle hayal iç içe geçerken, hikâye Orta Çağ’ın mistik atmosferinden modern dünyanın kaosuna uzanıyor. Dervişlerin yanında bir anda buluyor kendini okur, sonra bir mültecinin yüreğinde soluklanıyor. İki yolcu, görünmez bir bağla birbirine tutunmuş, birbirinin en derin sırlarına ortak oluyor. Anlar birbirine karışıyor, olaylar birbirinden doğuyor; her şey akışkan, her şey belirsiz. Sadreddin, Karac’oğlan Üçlemesi’nin bu ikinci halkasında, insanın yoksunluğunu ve arayışını çarpıcı bir dille anlatıyor.