Bir Yazarın Notları 3

Nuri Pakdil’in kaleminden çıkan bu eser, okurunu düşüncenin derinliklerine çekerken aynı zamanda eylemin kıyısına kadar getirir. Sözcükler, soyut olanı adeta elle tutulur kılar; cümleler hareketlenir, metin canlanır ve dil, salt anlatı olmaktan çıkıp bir çağrıya dönüşür. Yazar, yazma edimini bir duruş olarak görür ve bu duruşun okurda da yankı bulmasını ister. Kitabın son sayfasında yer alan o sert uyarı, aslında bir davettir: “Bu kitabı da namluya sürün!” Pakdil’e göre insanlık, evrensel değerlerinden koparılarak yalnızlaştırılmıştır. Her bireyin önünde duran en büyük ayıp, sessiz kalmak, hareketsiz durmaktır. Oysa insanı yücelten, tam da bu noktada bir tavır almaktır – zulme, sömürüye, insani değerlerin gaspına ve ikiyüzlü politikalara karşı. Nerede olursak olalım, hangi koşullarda yaşarsak yaşayalım, bir cephe kurmalıyız: putlara karşı. Çünkü insanlık, bu saldırılar karşısında savunmasız bırakılmıştır.