Bir Yalnız Günebakan

Nazlı, üniversite eğitimini yarıda bırakıp Zeliha Özalp adında yaşlı bir kadının yanında bakıcılık yapmaya başlar. Zeliha Hanım, nazik ve sevecen tavırlarıyla Nazlı’nın hayatına dokunan, adeta bir melek gibi biridir. Ancak evin bir köşesinde, savcı oğlu Eymen’in varlığı hissedilir; o, yıllar önce yaşadığı ayrılıkla kalbini taşlaştırmış, evin sessiz gölgesi gibidir. Yağmurlu bir sonbahar günü, son anlarını yaşayan Zeliha Hanım, Nazlı’ya son bir söz bırakır: "Eymen’i sana emanet ediyorum." Bu vasiyet, Nazlı için beklenmedik bir mücadelenin başlangıcı olur. Aşkın kimi zaman prensesin savaşması gereken bir masal olduğunu fark eden Nazlı, artık günebakanın sadece güneşe değil, toprağa da tutunması gerektiğini anlar. Kalbiyle verdiği bu savaşta, mutlu sonu kendi elleriyle yazacaktır.