Bir Yalnız Gezerin Düşleri

Jean Jacques Rousseau, Fransız Aydınlanması’nın en sivri zekâlı ismi, son dönem eserlerinden biri olan *Bir Yalnız Gezerin Düşleri* ile edebiyatın sınırlarını zorluyor. Ne tam bir anı, ne de klasik bir roman olan bu metin, yazarın hayatına dair son kez yüzleşme çabasının ürünü. Geçmişin gölgeleriyle hesaplaşırken, kendi iç dünyasında derin bir yolculuğa çıkıyor. Burjuvazinin devrimci rüzgârlarının estiği bir dönemde, uygarlığa yönelttiği eleştiriler ve "doğaya dönüş" çağrısıyla Romantizmin kapılarını aralayan Rousseau, halk iradesinin monarşiye üstünlüğünü savunurken, aynı zamanda kendi yalnızlığının duvarlarını da örüyor. Bu eser, bir düşünürün son demlerinde yalnızlığa gömülüşünün, tecrit edilmişliğin ve iç hesaplaşmanın samimi bir yansıması.