Bir Vakti Namluya Sürmek

Gün batımının yavaşça sardığı gökyüzü, sanki bir ressamın fırçasından dökülmüş gibi her akşam yeniden doğar. Mine Alpay Gün’ün satırlarında, bu renk cümbüşünün içinde kaybolursunuz; pembenin narin tonları, mavinin derinliği, eflatunun gizemli dokunuşlarıyla bulutlar adeta bir secdeye durur. Irmakların kıyısında, suyun hafif şırıltısında Kur’an âyetlerinin yankısını duyarsınız. Kerkük’ün sisli ufuklarında minareler, ezanın sıcak sesiyle ayrılırken, Dicle’nin kıyılarında ruhlara huzur üfler. Öğlenin kavurucu sıcağında bile Kâbe’nin kuşlarıyla iç içe geçen anlar, zamanın durduğu o büyülü anlara dönüşür. Bu roman, doğanın ve inancın iç içe geçtiği o eşsiz anları, sizi de o tabloya dahil ederek anlatıyor.