Bir Türk Aşık

Henüz yirmiye bile gelmemişken, günlerin birbirinin kopyası gibi aktığı o yıllarda, hayatımın sıradan bir anında karşıma çıktı. Çalıştığım dükkânın önünden geçerken, sanki zaman durmuş gibiydi. Bazı kadınlar vardır; yürüdükleri yolda bakışları kendilerine çeker, adeta bir çekim alanı yaratırlar. İşte o da öyleydi. Lise çağlarında, sarıya çalan saçlarıyla, okul formasının eteğini neredeyse dizlerinin üstüne kadar sıyırmış halde, kendinden emin adımlarla yürüyordu. O an fark ettim ki, bu karşılaşma benim için hiç de sıradan olmayacaktı. Yıllar sonra karım olduğunda, eteğini bilerek kısaltmadığını öğrenince içim ne kadar rahatlamıştı, bilemezsiniz.