Bir Taşın Gül Yüreği

Yolculukların sessiz tanıklarıdır ayaklar altındaki taşlar; üzerlerinden geçenlerin fark etmediği, yalnızca ezilen bir gürültü olarak kalan. Rüzgârın saçları okşadığı anlarda, ormanın derinliklerinden süzülen fısıltılar duyulmaz olur; çam ağaçlarının gizli şarkıları, kulaklara ulaşamadan kaybolur gider. Sakin bir gölün derinliklerinde ise başka bir hayat vardır: sınırlarını aşanların ölümle kucaklaşacağını bilen, dışarıdan dingin görünen ama içlerinde fırtınalar kopan varlıklar. Onların sesleri, anlaşılmak istemeyen, duyulsa bile görmezden gelinen bir çığlıktır. Her şeyin unutulduğu, geçip gidenin ardında iz bırakmadığı o anlarda, aslında ne çok şey kaybolup gider.