Bir Son Duygusu

Julian Barnes, bu kez ölümün gölgesinde dolaşan bir yolculuğa çıkıyor; ne var ki bu kez anlatısı, yalnızca kişisel bir hüzünle sınırlı kalmıyor. "Tanrı yok, ama O’nu arıyorum" diye başlayan satırlar, insanın sonluluğuna dair derin bir sorgulamanın kapısını aralıyor. Yaşlılık, kayıp ve ölüme dair düşüncelerini, edebiyatın, müziğin ve bilimin ışığında yeniden ele alıyor. Montaigne’den Stendhal’a, Ravel’den Şostakoviç’e uzanan bir dizi ismin tanıklıklarıyla, ölümün yalnızca bir son olmadığını, aynı zamanda sanatın, aşkın ve hatıraların içinde nasıl varlığını sürdürdüğünü gösteriyor. Barnes, bu kaçınılmaz gerçeği, korkusuzca ve incelikle didiklerken, okuru da kendi ölümlülüğü üzerine düşünmeye davet ediyor.