Bir Ses

Reha İsvan’ı ilk kez bir duruşma salonunda, Barış Derneği davasının gergin atmosferinde duyduğumda, adını bile tam olarak bilmiyordum. O güne dek onu gazetelerden, yurt dışındaki toplantılarda Türkiye’yi temsil eden bir isim olarak tanımıştım; belki de çoğu insan gibi, sadece basında yer alan haberlerden. Ancak o ses, cezaevi kapılarının ardına düşmeden önceki son özgür anında, tanıdığım her şeyi değiştirdi. Artık onu sadece bir görev adamı, bir figür olarak değil, bir duruşun, bir inancın sesi olarak hatırlayacaktım.