Bir Şehir Durduğunda

Eski bir kervansarayın yüksek pencerelerinden süzülen ışık, avluda toplanan yolcuların gölgelerini uzatıyor. Ben de onlardan biriyim; ellerimde ipek bohçalar değil, geçmişin izlerini taşıyan satırlar var. Şehirlerin ruhunu kelimelere dökmek, unutulmuş hikâyeleri kâğıda işlemek benim yolculuğum. Baharat kokulu rüzgârlar değil, anıların ağırlığı sarar etrafımı. Gezdiğim diyarlardan birinde, atalarımın toprağına döndüm; savaşların sustuğu, kahramanların sıradan insanlara karıştığı bir zamanda. Bir kartalın pençesinden düşen sikke avucuma konduğunda, üzerindeki ay yıldız beni geçmişle gelecek arasında bir köprüye çağırdı. Bu satırlar, o köprünün taşları.