Bir Osmanlı Askerinin Hatıratı & 1688-1700 Esaretten Kaçış

1688 yılının o soğuk gecesinde, Temeşvar Kalesi’nin gölgeleri arasında sessizce ilerlerken, birden yükselen nöbetçi sesi tüm umutları suya düşürdü: *"Dur, kim var orada!"* Genç Osman Ağa, henüz on sekizinde bir odabaşıyken, Avusturya ordusuna esir düşmüştü. Babasından devraldığı askerlik geleneği, onu daha çocuk yaşta kale muhafızlarının arasına katmış, kısa sürede zabitler arasında yer bulmasını sağlamıştı. Ne var ki, İkinci Viyana Kuşatması sonrası başlayan ve on yılı aşkın süren savaşlar, genç subayın kaderini değiştirecekti. Esaret yılları, Viyana’nın karanlık zindanlarında geçti. Ancak Osman Ağa, yılgınlığa kapılmadı; zekâsı ve cesaretiyle, 1700 yılında maceralı bir kaçış gerçekleştirdi. Memleketine döndüğünde, sadece eski görevine değil, sınır görüşmelerinde tercümanlık yapacak kadar önemli bir konuma da yükseldi. Onun kaleme aldığı hatıralar, dönemin diplomatik ilişkilerinden günlük hayata, savaşın.