Bir Ömrün Sonbaharı

Günler nasıl geçti, yıllar nasıl aktı; sen gidince zamanın anlamı da değişti sanki. Bir zamanlar birlikte yaşadığımız ilkbaharların yerini, artık sonbaharlar almıştı. Gecelerim yıldızsız, gündüzlerim ışıksız kaldı. "Ömrüm ömrüne emanet" demiştin; peki ya yarım kalan bu ömür, nasıl tamamlanacaktı sensiz? Ayrılık, bir yanıyla ölümü de içinde barındırır derler ya, belki de doğmanın bedeli ölmekse, sevmenin bedeli de ayrılıktır. Hayat, kulağıma fısıldadı bu gerçeği: Her gidiş, bir parçamızı da beraberinde götürür. Şimdi geriye kalan, sadece anılar ve bu anıların sessizliği.