Bir Ölünün Günlüğü

Hayatının son demlerine geldiğini öğrendiğinde, her şey bir anda anlamını yitirmişti. Altı ayı kalmıştı geriye; oysa otuz üç yıl boyunca nefes alıp vermekten başka bir şey yapmamıştı sanki. Günler, rutin birer görev gibi akıp gitmiş, farkında bile olmadan geçip gitmişti. Şimdi ise her anın kıymetini bilmek, yaşamadığı her şeyi telafi etmek istiyordu. Bu yüzden kaleme sarıldı: son günlerini, pişmanlıklarını, keşfettiklerini ve hayata dair son sözlerini yazacaktı. Belki bir gün bu satırları okuyan biri, onun gibi geç kalmadan kendi hayatının farkına varırdı. Ölümün gölgesinde bile umut vardı; yeter ki geriye dönüp bakmayı bil.