Bir Mabed İşçisi

Dücane Cündioğlu'nun kaleminden çıkan bu roman, kaybedilmiş bir savaşın ardından geride kalanların sessiz çığlıklarını anlatıyor. Kahramanımız, zaferin değil, sadece mücadelenin anlamını bilen bir adamdır; yenilginin acısı ise yüreğinde bir yangın gibi yanmaya devam eder. Sevdiğinin içine düştüğü o büyük ateşin karşısında, elinde bir avuç suyla duran serçe misali çaresizdir. Bu hikâye, bir veda mektubunun son satırlarına sıkıştırılmış, mürekkebi dağılmış bir itiraf gibidir – ne tam anlamıyla yazılabilmiş, ne de unutulabilmiştir. Yazar, kendi utancını ve hüznünü, terk edilmiş bir yolun kıyısına bırakır gibi bırakır sayfalara; ardında ise bitmeyen bir yağmurun izleri kalır. Her kelime, geçmişin ağırlığıyla sarsılırken, okur da bu sessiz feryadın içinde kaybolur.