Bir Kuşu Taşlarla Bu Çöle Bağladılar

Masada ölüme uzanan eller, duvar diplerinde kaybolmuş saç telleri aranıyor. Gelecek, cüce bir yalan gibi duruyor; yüzyılın dökülen sözcükleri arasında İngilizce gramer hataları, geçilememiş sınavların sessiz yasını tutuyor. Ev duvarlarına çizilen manzaralar, yeşil vadilerde geyik sürülerinin izlerini taşırken Türkçe, kendi derinliğinde bir yolculuğa çıkıyor. Kelimeler, bazen bir kuşu çöle bağlayan taşlar misali, anlamın peşinde savruluyor. Bilal Can’ın satırlarında, dilin kırılganlığı ve insanın içsel çölü, incelikli bir dille buluşuyor. Sayfalar, sessiz çığlıklarla dolu bir yolculuğa davet ediyor.