Bir Köpek Bakıcısının Öyküsüne Hayran Doktorun Hikayeleri

Dışarıda az ileride, salıncak koltuğunun altındaki toprak alanda, çukurlaşma ve yağmur suları ile göllenme olduğu için salınamayıp da salıncağı sallayan çocuklar görüyorum. Fotoğraflar çekmeye karar veriyorum. Çiçekler. Böcekler. Yosunlar. Ağaçlar. Bir çocuk bana doğru yaklaşıyor. “Merhaba gel konuşalım” diyorum. Gelmiyor. Uzaklaşırken bana bakmaya devam ediyor. “Git ve konuşmayalım” diyorum sessizce. Arabama biniyorum. Anne ve babamı arıyorum. Çünkü hala aranacak bir anne ve babam vardı. Öyle demişti Celil Bey yıllar önce, Yozgat Akdağmadeni tesislerinde arabamız mola verince: “eğer yeniden yaşamak şansım olsaydı babamı daha çok ziyaret ederdim.” Gün bitiyor.