Bir Kırık Gözlük Bir Kırmızı Not Defteri

Uzaklara kaçmak, her şeyi ardında bırakmak... Bazen insanın tek isteği bu olur. Telefonlar susar, adresler silinir, geride kalanlar unutulur. Yalnızlık bir sığınak gibi görünürken, geçmiş bir gölge gibi peşini bırakmaz. Acılar, pişmanlıklar tırnaklarını derine batırır; sol yanında hep bir sızı, bir eksiklik kalır. Ta ki gazetede bir haber çıkana dek: ücra bir köyde bir kadının ölümü. Sakinliğin peşindeki adam için her şey değişir. Bir de derinlerde yatan baba acısı vardır; kırık gözlüğün camından süzülen güneş, kırmızı defterin sayfalarını yakar. Umutla acı, yüreğin iki ayrı kıyısıdır sanki. Sebahattin Eker, bu satırlarda insanın varoluş mücadelesini ustaca anlatıyor; sessizlikte kaybolan, karanlıkta arayan bir ruhun hikâyesini.