Bir Kalem Kuş Olmuş

Serkan Gezmen’in *Bir Kalem Kuş Olmuş* adlı kitabı, sessizliğin içinde kaybolan sözcüklerin peşine düşüyor. Büyümek, aslında bir dilin yitip gitmesi midir? Ya da o dil, damlanın içine sıkışmış bir ses gibi, yalnızca kendini duyurmak için çırpınır durur. Bekir’in adı, bu boşlukta yankılanırken, yazar bilinç dışının derinliklerine dalıyor. Rüyalar, gölgeler ve uykusuzluk, sayfaları saran bir sis gibi okurun etrafını sarıyor. Öyküler, imgelerin büyüsüne kapılmadan, onların gücünü taşıyarak ilerliyor. Gerçeküstü anlar, ansızın karşınıza çıkıveriyor: Denize sekip duran taşlar, havada asılı kalan martılar, boğulup kurtulan karabataklar... Hayatın karanlık yüzüne bakan bir göz, her şeyi olduğu gibi görmeye çalışıyor. Ne var ki, bu bakış bazen uyanamamanın ağırlığıyla, bazen de uyuyamamanın sancısıyla bulanıyor. Gezmen, sözcükleriyle bir resim çiziyor; o resimde her şey hem tanıdık hem de yabancı.