Bir Irmak Düşü

Uykuya dalarken saçlarının hangi rüzgârda savrulduğunu, gecenin sessizliğinde hangi meleğin gülümsediğini hiç bilemedi. Aşkın ateşini tutuşturup elinde tutmaya çalıştı, ama alevler içinde yanıp kül oldu. Şimdi o küllerden yükselen camdan bir sarayda, sabahın ilk ışıklarıyla uyanıyor; taptaze güllerin kokusu arasında, yeniden doğmuş gibi hissediyor. Geçmişin izleri silinmese de, yüreğindeki sır bu kez daha berrak akıyor. Acının ve umudun arasında bir ırmak gibi, sessizce akıp gidiyor hikâyesi.