Bir İçim Su

Refik Halid Karay’ın kaleminden süzülen bu satırlar, aşkın o eşsiz ve gizemli dokusunu ustaca yakalıyor. Yazar, sürgün yıllarının izlerini taşıyan kırk altı öyküyle, sevgilinin varlığını adeta bir serap gibi betimliyor: her bakışı ışık saçan, her adımı zarif bir dansı andıran, dokunduğu her şeyi altına çeviren bir hayal. Onu tarif ederken kullanılan sözcükler bile yetersiz kalıyor; ne öpmek ne de kucaklamak doyurabiliyor bu özlemi. Sanki berrak, serin bir yudum su gibi, bir nefeste içip bitirmek istiyor insan. Karay, mekânları ve anları öyle canlı resmediyor ki, okuyucu sayfalar arasında dolaşırken kendini bu tablonun içinde buluyor. Duru Türkçesi ve güçlü betimlemeleriyle, her öykü adeta bir tuvalden fırlamış gibi zihinde canlanıyor. Aşkın, özlemin ve anın büyüsünü, hiçbir fazlalık katmadan, sade ama etkileyici bir dille anlatıyor.