Bir Hayriyye Naziresi Fehmîname

17. yüzyılın usta şairi Nâbî’nin, oğlu Ebu’l-Hayr’a armağan ettiği *Hayriyye*, Türk edebiyatında nasihat edebiyatının en bilinen örneklerinden biri olarak öne çıkar. Bu manzum eser, yalnızca bir babanın evladına öğütlerini değil, aynı zamanda dönemin ahlak ve yaşam anlayışını da yansıtır. Nâbî’nin izinden giden Kayserili Remzi Efendi, *Fehmînâme* ile bu geleneği yeniden canlandırır. Oğlu Fehîm Çelebi’ye hitaben kaleme aldığı bu nazire, dinî, bireysel ve toplumsal konularda gençlere yol gösterme amacını taşır. Remzi Efendi’nin hayatı, edebî kimliği ve *Fehmînâme*’nin divan şiiri içindeki yeri, eserin derinlikli bir incelemesiyle ortaya konur. Şekil, içerik, dil ve üslup açısından titizlikle ele alınan metin, günümüze ulaşan tek nüshası üzerinden okuyucuya sunulur. Geleneksel nasihat edebiyatının izlerini taşıyan bu eser, hem edebî hem de kültürel bir miras olarak değerlendirilir.