Bir Gün Anneler de Gider

Annenin yokluğu, bir bedenden çok daha fazlasını alıp götürür insandan. O son vedada, avuçlarına dolan toprak, bir ömre sığdırdığın sevgiyi bir anda siler. Tutmak istersin, ama ellerin boş kalır; yüreğin yarısı, onunla birlikte toprağa karışır. Ağlamak yetmez, yanmak da. Keder, insanı içine çeken derin bir kuyu gibi, umutsuzluğun en dibine sürükler. Oysa tam o anda, bir ses fisıldar kulağına: "Rabbin seni bırakmadı." Bu söz, karanlıkta sallanan bir dal gibi, tutunacak tek şey oluverir. Kaybın acısıyla baş başa kalmış bir yüreğin, inançla nasıl yeniden doğabileceğini anlatan bir hikâye. Yitirilenin ardından geride kalanların, sessiz çığlıklarını duyacaksınız bu sayfalarda.