Bir Garip Mavi

Mavi’nin ardından içimde bir yangın kaldı; söndüremediğim, sadece anlatabildiğim. Bu hikâye, beni kemiren sessizliğin ifadesi olsun istedim. Ne abartılı gözyaşları dökmek ne de yapmacık kahkahalarla avutmak niyetindeyim. Sadece yaşadıklarımı, olduğu gibi, ne eksik ne fazla aktarmakla yükümlüyüm. Kararı verecek olan sizsiniz, ben yalnızca taşıyıcısıyım bu acının. Bıçak saplanmış gibi duruyor hâlâ; çekip çıkarayım da kanaması bitsin artık. Belki böylece, bu ağırlığı paylaşmanın hafifliğiyle nefes alabilirim yeniden. *Bir Garip Mavi*, aşkın nasıl hem zehir hem de panzehir olabileceğinin öyküsü.