Bir Firavun Bir Mücahit

Halid İslambuli’nin son mektubu, bir veda değil, bir davanın ilk sayfası gibiydi. Mısır’ın modern firavunu olarak gördüğü Sedat’a karşı yemin eden bu genç adam, ailesine yazdığı satırlarda hem bir mücadele çağrısı hem de bir teslimiyet ifadesi taşıyordu. "Allah’tan korkun, Kur’an’a sarılın" diye tembihlerken, annesine "üzülmeyin, biz şehidiz" diye sesleniyordu. Kardeşlerine bıraktığı emanetler, sadece paranın dağıtılması ya da çocukların dini eğitimi değildi; asıl miras, zalime karşı dik durmanın onuru, imanın bedelini ödemenin huzuru idi. İslambuli’nin kaleminden dökülenler, bir kişinin değil, bir ümmetin çığlığıydı. Mektupta geçen "tağut" kelimesi, sadece bir lideri değil, zulmün tüm yüzlerini işaret ediyordu. Ona göre, Sedat ve çevresinin ihaneti, barışı değil, ruhları teslim almayı hedefleyen bir bozgunculuktu. Son cümlelerinde bile şehadet getirirken, kelimeleri bir kılıç gibi keskinleşiyordu:.