Bir Dolu Bakır Yaz

Gece, maviliklerin kucağında sessizce ağlayan yıldızlarla dolup taşarken, bilinmeyen bir el uzanıp gümüş sayfaları kalplerimize bırakıverir. Beyaz çantalarıyla gelenler, melekler midir yoksa yalnızca zamanın habercileri mi? Her biri, yaşamın sırlarını taşıyan satırları usulca ekerek kaybolur gecenin karanlığında. Bu sayfalar, unutulmuş anıların izini sürerken, geçmişin tozlu yollarında kaybolmuş bir yolcunun hikâyesini fısıldar. Kısa ama derin, bir solukta okunacak kadar samimi, durup düşündürecek kadar anlamlı. Her cümlesi, içindeki bakır rengi ışığı yansıtan bir ayna gibi, insanın kendi yansımasını görmesine olanak tanır.