Bir Devlet İki Cumhuriyet & Türkiye’de Özyönetim ve Merkeziliğin Anayasal Dinamiği

Türkiye’nin anayasal serüveninde iki temel yaklaşımın çatışması, cumhuriyetin kuruluş dinamiklerini derinden etkiledi. Dinçer Demirkent’in çalışması, özellikle 1920-1924 yılları arasındaki döneme odaklanarak, bu gerilimi mercek altına alıyor. Halk egemenliği ile ulus egemenliği arasındaki ayrım, yalnızca teorik bir tartışma olmanın ötesinde, anayasa metinlerine ve yargı kararlarına da yansıyan somut bir mücadele olarak karşımıza çıkıyor. Kitap, Rousseau ve Sieyes’in düşüncelerinden beslenen bu iki farklı egemenlik anlayışının Türkiye’deki izdüşümlerini irdeliyor. 1921 Anayasası’nın doğrudan halk iradesine dayanan yapısı ile 1924 Anayasası’nın temsil mekanizmalarına ağırlık veren yaklaşımı arasındaki gerilim, cumhuriyetin kuruluş felsefesindeki temel çelişkiyi gözler önüne seriyor. Kurucu meclis tutanakları ve Anayasa Mahkemesi kararları üzerinden yürütülen analiz, Türkiye’nin anayasal kimliğini.