Bir Demet Çiçek

Yağmurun altında sırılsıklam olmuş ceketini çıkarmasına yardım ederken, annesinin elindeki çiçek demetini fark etmesiyle başlar her şey. Göz göze geldiklerinde, sanki bakışları birbirlerinin ruhuna dokunur; annesi, oğlunun getirdiği bu basit ama içten hediyenin ardındaki sevgiyi, özlemi ve samimiyeti hemen anlar. Islak topraklardan toplanmış, biraz buruşmuş çiçekleri usulca alır elinden. "Bunları senin için topladım anneciğim, yol boyu biraz ezildi," derken sesi titrer. Kadın, çiçekleri göğsüne bastırırken onu da kucaklar; öyle bir sarılır ki, artık ne üşüme kalır ne yalnızlık. "En değerli armağanı verdin bana yavrum," diye fısıldar, gözleri dolu dolu. "Bu çiçekler benimle mezara gidecek, vasiyetim olacak," der sonra ciddiyetle. Kitapta sekiz ayrı hikâye var; her biri, bu topraklarda yaşamanın, sevmenin ve hatırlamanın ne demek olduğunu anlatıyor. Her satırda, bir annenin sıcaklığı, bir çocuğun masumiyeti.