Bir Delinin Gönül Kaleminden

Aşkın acısıyla kavrulan bir yürek, kelimelerin ateşinde yanıp tutuşuyor. İlknur Topaloğlu’nun kaleminden dökülen satırlar, sensizliğin soğuk duvarlarına çarpan bir aynanın kırık parçaları gibi. Gülmeyen bir yüz, sessizliğin içinde yankılanan isyanı fısıldıyor; delilikle suçlanan, asi damgası yiyen bir aşkın hikâyesi bu. Her satır, yaralı bir ruhun iniltisini taşıyor, her kelime, kaybolan umutların peşinde sürüklenen bir nefes gibi. Kâğıda dökülen her sözcük, kalemin ucunda eriyip giden bir çığlık sanki. Sensizlik, bir gölge gibi takip ederken, yazmak tek kurtuluş yolu oluyor. Ama yazdıkça daha da derine batan bu aşk, okuru da kendi labirentine çekiyor. Acının dilinden konuşan bu roman, yalnızca bir hikâye değil; unutulmak istenen, ama bir türlü silinmeyen bir iz.