Bir Dava

Ayhan Geçgin’in *Bir Dava* adlı romanı, kaybın gölgesinde sessizce büyüyen bir soruyu merkeze alıyor: Acı, gerçekten nerede başlar? Bir oğul, annesinin gözyaşlarına karşılık verememenin ağırlığıyla boğuşurken, içindeki o derin ve belirsiz hisle yüzleşir. Babasının ölümü, aslında çoktan unutulmuş, hatta hiç dile getirilmemiş bir yaranın sadece görünen yüzüdür. Asıl keder, yıllar önce hapishaneye düşen bir adamın hikâyesinde saklıdır; oysa kimse o zaman ağlamamış, kimse teselli sözleri aramamıştır. Şimdi ise her şey geç kalmış gibidir. Söylenmemiş cümleler, çekilmemiş acılar, zamanın akışında kaybolup gitmiştir. Geçgin, bu boşluğun içinden konuşurken, okuru da o sessizliğin ortasında bırakıyor: Bazı yaralar, ancak suskunlukla anlatılabilir.