Bir Dava Adamı Nurettin Topçu

Nurettin Topçu, düşüncenin eyleme dönüştüğü nadir isimlerden biridir. Onun için ideal, yalnızca zihinde kalan bir kavram değil, yaşamın ta kendisidir. Hareketsizliği ölümle eşdeğer gören Topçu’ya göre, insan ancak sürekli bir devinim içinde var olabilir. Uysallık, onun gözünde boyun eğmenin değil, düşüncesizce teslimiyetin adıdır – ki bu da ruhun sönüşü demektir. Topçu’nun felsefesinde ızdırap, hakikate giden yolda zorunlu bir köprüdür. Acı çekmeden hiçbir şeyin kıymeti anlaşılamaz; sevgi de, bilgi de ancak bu bedel ödenerek kazanılır. İnsanın varoluşu, ilahi iradeyle bütünleşen bir hareketle anlam kazanır. Bir şeyi gerçekten istemek, evrenin dengesini gözeterek fedakârlık yapmak demektir. Onun isyanı, hem kendi içindeki olumsuzluklara karşı bir başkaldırı hem de ilahi iradeye teslimiyetin ince çizgisinde şekillenir. İsyan ve uysallık, Topçu’da birbirini tamamlayan iki kavramdır: İnsan önce kendi.