Bir Damla Yas¸ Bir Tebessu¨m

Güzellik, ruhunu Tanrı’dan alıp kendi elleriyle yoğurmuş gibiydi; her zerresine incelik ve iyilik sinmişti. Bir gün ona iki kupa uzattı: İlki mutluluğun pınarıydı, ama içmeden önce geçmişi ve geleceği unutması gerektiğini söyledi, çünkü sevinç anları ancak o zaman saf kalırdı. İkincisi ise keder kupasıydı; ondan içtiğinde hayatın geçici neşesini gerçekten kavrayabileceğini belirtti, zira acıların gölgesi her zaman daha uzundu. Halil Cibran’ın 1914’te kaleme aldığı *Bir Damla Yaş Bir Tebessüm*, şiirin büyüsünü felsefenin derinliğiyle harmanlayan, okurken düşüncelere dalacağınız bir eser. Paranın sahte ışıltısına, yüzeysel aşkın tuzağına ve geçici servetin aldatıcılığına dair keskin gözlemler barındırıyor. Her satırı, insanın içindeki çelişkileri ve hayatın kırılgan güzelliğini ustalıkla yansıtıyor.