Bir Çift Küpe Çiçeği

Kuyunun başında, solmaya yüz tutmuş küpe çiçeklerinin gölgesinde oturuyorlardı. Güneşin altında sahte yakutlar hâlâ ışıltısını korurken, Kemal birden Leyla’nın omzuna kolunu doladı. Dudaklarını yanağının yumuşak kıvrımına değdirip, başını göğsüne çekti. Çiçeklerin ezildiğini hissetti Leyla; sanki o anın ağırlığı yaprakların üzerine çökmüştü. Karabiber ağacının dalına konan kuş, kırmızı salkımlardan birini gagalamaya başladı. Gözlerini onlardan ayırmadan, uzun uzun izledi. Leyla’nın sırtından ince bir ürperti geçti; sanki o kuş, saklı kalan bir gerçeği görmüş gibiydi.