Bir Ben Bir Yokuş

Attilâ İlhan’ın 1968’de Suat Taşer’e yazdığı mektup, edebiyat dünyasının samimi ve canlı yüzünü gözler önüne seriyor. O dönem *Yelken* dergisini yöneten İlhan, Dinamo’dan Dağlarca’ya, Aziz Nesin’den Ceyhun Atuf’a kadar birçok ismin desteğiyle, amatör ruhla çıkardıkları derginin heyecanını paylaşıyor. Taşer’in tiyatro yazılarını ısrarla istese de, Baki Süha’nın *Cumhuriyet*’te yayımlanan şiirlerini okuduktan sonra duyduğu hayranlıkla geri adım atıyor. 1943’te *Hürriyet* kitabındaki dizeleri ezberine kadar kazımış bir okuyucu olarak, Taşer’in silinmez bir şair olduğunu geç de olsa fark ettiğini itiraf ediyor. Şimdi tek dileği, Taşer’in yeni şiirlerinden birkaç sayfalık bir seçkiyi dergiye göndermesi; böylece bu değerli ürünleri dostlarla paylaşmak, düşmanlara göstermek. Tiyatro yazıları da gelirse, derginin yüzü gülecek. Mektup, edebiyatın sıcaklığını, dostluğun içtenliğini ve sanatın zaman aşan gücünü bir arada taşıyor.