Bir Bedenin Ötesinde

Acının sessiz bir dille nasıl anlatılabileceğini düşündünüz mü hiç? Zagros’un varlığı, bu sorunun cevabı gibi. Onu tanımadan, yalnızca duruşundan bile içindeki fırtınayı hissedebilirsiniz. Kalabalığın içinde bile tek başınalığıyla etrafındakileri eriten bir adam. İnsanlardan uzak durmak istediği her halinden belli, yine de onlarla aynı havayı solumaya devam ediyor. Belki bir umut arıyor, belki de başka bir seçeneği olmadığı için katlanıyor. Çay ocağında geçen bir an, onun için nasıl bir dönüm noktası olabilir? Yaşadığı sancıyı, bakışlarındaki derinlikten okumak mümkün. Zagros, acısını yalnızca taşıyan değil, aynı zamanda başkalarına da hissettiren biri. Peki bu ağırlığı nasıl taşıyor? Yoksa taşıdığı şey, aslında kendinden bile büyük mü?