Bir Başka Çeşme

Çeşmenin mermer yalağı, yılların izini taşıyan yosunlarla kaplı; kenarlarındaki çamlar ve yabani otlar, sanki birbirine sarılmak için sabırsızlanıyor. Dökülen yapraklar, baharda yeşilin, sonbaharda ise altın sarısının ve pas renginin dansına dönüşüyor burada. Suyun taşarken çıkardığı o hafif şırıltı, güneşle buluştuğunda minik bir şelaleye öykünen baloncuklara can veriyor. Her mevsim farklı bir hikâye anlatıyor bu köşe: ilkbaharda şahinlerin keskin dalışları, güzün kargaların hüzünlü çığlıkları... Hele o su sesi, yaz gecelerinde, kış akşamlarında ya da baharın en umutlu günlerinde duyuldu mu, insanı başka diyarlara sürüklüyor. Yıllar geçse de çeşme dimdik ayakta; yalağı aşındıran zaman, suyunun sesini biraz kısmış olsa da. Eskiden gürül gürül akan su, şimdi daha sakin, daha düşünceli akıyor. Bazen tek başıma gittiğim oluyor buraya, ama o anlarda bile sanki hep birlikteymişiz gibi hissediyorum. Çünkü bu.