Bir Ayna Dört Kadın

Yalnızlık, bazen kalabalığın içinde sessizce yürümektir; bazen de ıssız bir patikada, çağıldayan derenin yanında tek başına durmanın ağırlığıdır. Hayatın acısı, yalnızlığın ta kendisidir – ifade edilemeyen, içe gömülen, sokaklarda dolaşan herkesin paylaştığı bir duygu. Ayna, karşısındakini yansıtırken aslında ne kadarını gösterir? Ya gördüğümüz, gerçekte biz değil de başkalarının bize yüklediği bir görüntüyse? Dört kadının hikâyesi, yalnızlığın farklı yüzlerini anlatıyor. On iki öyküde, iç dünyalarının derinliklerine dalan bu kadınlar, kendi yansımalarını ararken başkalarının hayaletleriyle karşılaşıyor. Murathan Mungan’ın dizelerindeki gibi: Aynaya bakarken gördüğümüz, belki de kendi yüzümüze yakıştırdığımız bir başkasının siluetidir. Bu kitap, yalnızlığın, çıkmazların ve iç hesaplaşmaların edebiyat aynasında nasıl şekillendiğini gösteriyor.