Bir Acıya Kiracı

İki ayrı kıyıda soluklanan bir aşkın izini sürüyor bu sayfalar; biri uzakta, sessizliğin içinde kaybolmuş, diğeri burada, yarım kalanın acısını taşımaya devam eden. Birinin yokluğu, ötekinin varlığını bir gölge gibi sarıp sarmalıyor. Sabahları yalnızlık defterine düşülen imzalar, akşamları kanayan bir yürekle ödenen kira gibi. Keşke takvimleri geriye sarabilseydik, diyor içten içe, ama zaman sadece ileri akıyor. Bir çocuğa uzatılan su, belki de o yarım kalmışlığın tek tesellisi. Acının kiracısı olmak, her gün biraz daha derine gömülmek demek; sevenin, sevilenin, kaybolanın ve kalanın hikâyesi bu satırlarda soluk alıyor.