Binler Kapısı

Akşamın alacakaranlığı İstanbul’un tepelerine çökerken, adımlarımı Pierre Loti’den aşağıya, dergâha doğru sürükledim. Her adımda sanki üzerimde taşıdığım yük daha da ağırlaşıyor, omuzlarımın dayanacak gücü kalmamış gibi hissediyordum. Yorgun bedenim kaldırım taşlarına yığılıverse, belki yol kenarındaki mezarlardan birine usulca bırakırlar beni – yıkanmadan, dualar okunmadan. Ölümü çağırmak günah mıdır? Hepimiz aynı sona yürümez miyiz zaten? Belki de ben sadece biraz erken davranıyorumdur. Bu düşünceler zihnimi kemirirken, karanlık bir umutsuzluğun içinde boğuluyordum. Başımı kaldırıp gökyüzüne baktım; "Ya Rabbim, bu kadarını istemek fazla mı?" diye fısıldadım sessizce.