Binbir Düş Binbir Gerçek

Zühtü Ulukapı’nın denemeleri, yalnızlığın yalnızca yanında kimse olmamakla sınırlı olmadığını hatırlatıyor. Asıl yalnızlık, sesini duyuramamak; düşüncelerini paylaşacak, tartışacak, belki de hiç uzlaşmadan anlamlandıracak birilerini bulamamakla başlıyor. Bu kitap, insanın kendisiyle ve çevresiyle kurduğu ilişkiyi sorgularken, Protagoras’ın "insan her şeyin ölçüsüdür" sözünü yeniden yorumluyor. Yazar, kendi iç hesaplaşmalarını anlatırken aslında başkalarının hikâyesine dokunuyor; başkasını anlatırken de kendini. Çünkü kimse, karşısındaki olmadan var olamaz. Ulukapı’nın satırları, direnmenin ve yaşamı dönüştürmenin mümkün olduğunu fısıldıyor. İç dünyada kaybolmak, belki de en tehlikeli yolculuk. Bu denemeler, o yoldan dönmek için atılmış bir adım, hem zorlu hem de derin bir keşfe çağrı.