Binbir

Bir tavuk düşünün; her gün yeni bir hikâye yumurtluyor, ama yumurtaları sıradan değil. Bazısı mavi, bazısı yeşil, kimisi de alacalı bulacalı... Hepsi farklı, hepsi kırılgan. İşte bu roman da öyle: incecik kabukların ardında saklı, birbirinden bağımsız ama bir o kadar da iç içe geçmiş öyküler. Kimisi bir yazarın yazamama sancısını anlatıyor, kimisi dokuz parmaklı bir komiserin peşine düştüğü cinayetleri. Bir çocuk, annesine babasını sorarken, televizyonun altındaki dolapta uyuyan kadın cevap veremiyor. Peki ya tüm bunları kimin ağzından dinliyoruz? Gerçek mi, kurgu mu, yoksa ikisi birden mi? Doğukan İşler, öykülerinin büyüsünü bu kez kısa ama bitmeyen bir romana taşıyor. Her sayfada yeni bir ses, yeni bir kader, ama hepsi dönüp dolaşıp aynı noktaya geliyor. Beyaz bir kâğıt, bir daktilo ve sonsuz bir anlatı... Hikâyeler bitmesin diye, Binbir gece gibi, Binbir kere anlatılanlar. Kırılmasın diye kabuklar, dinleyin.