Bilmem Hatırlar mısın?

Zamanın akışında kaybolan anlar, bazen en büyük sızıları bırakır ardında. Ne unutmak kolaydır ne de hatırlamak... Bir yüzün gölgesi, bir sözün yankısı, geçip giden yılların izinde titreşir durur. Oysa bekleriz; sis perdesinin aralanmasını, silik hatıraların netleşmesini. Ama çoğu kez, umutla açtığımız kapıdan yalnızca boşluk karşılar bizi. Yaşanmış gibi sandığımız nice an, aslında hiç var olmamış gibidir. Zamanın hoyrat elleri, izlerimizi silerken, geriye kalanlar da bir avuç toz bulutu gibi dağılır gider. Belki de yazmak, o tozların arasından bir avuç anı kurtarmaktır sadece. Bir gün, karşılıklı oturup bakışacağız gözlerimize. "Bilmem, hatırlar mısın?" diye soracağız, geçmişin derinliklerinden süzülen kısık bir sesle. Oysa biliyoruz ki, cevap çoğu zaman sessizlik olacak.