Bilim ve İnsan

Günümüz siyasetinin en tehlikeli yanılsamalarından biri, çatışmanın ve köklü değişimin artık mümkün olmadığına dair yaygın inançtır. Neoliberal ve militarist düzenler, toplumsal antagonizmayı bastırarak, devrimci düşüncenin sesini kısma stratejisi güder. Bu "post-politika" hali, radikal eleştiriyi etkisizleştirmeyi, toplumsal dönüşüm umudunu görünmez kılarak gerçekleştirir. Ancak bu sessizlik, devrimci politikanın sonu değil, yeni bir başlangıç noktasıdır. Asıl mesele, görünmez kılınan çatışmaları yeniden görünür kılmak ve neoliberal düzenin dayattığı sahte uzlaşıyı sorgulamaktır. Eleştirel düşüncenin gücü, tam da bu noktada devreye girer: Radikal değişimin imkansız olmadığını, aksine acil bir ihtiyaç olduğunu hatırlatmak. Toplumsal dönüşümün yolu, mevcut rejimin kör noktalarını deşifre etmekten geçiyor.