Bilgi Fabrikaları Yaratıcılık Endüstrileri

Franz Kafka’nın *Şarkıcı Josephine ve Fare Ulusu* öyküsünde Josephine’in gerçekten şarkı söyleyip söylemediği muammadır; tek bildiğimiz, ıslık çaldığıdır. O ıslık, kalabalığın içinde bir farklılık yaratmanın, tekilliğin sesidir. Gerald Raunig, kapitalizmin montaj hatlarını Deleuze’ün modülasyon kavramıyla harmanlayarak, denetim toplumunun nasıl zaman ve mekânı parçaladığını gözler önüne serer. Bu süreçte hepimiz, giderek modülerleşen bir dünyanın dişlilerine dönüşürüz; hem kendimizi hem çevremizi şekillendiririz. Peki, bu çifte modülasyona karşı nasıl yaratıcı bir direniş geliştirebiliriz? Üniversite-fabrika kompleksine entegre olurken, kaçış rotalarını nasıl çizebiliriz? Bilgi üretimini yerinden edip yeniden kök salarak, mikro ölçekte yeni özneleşme biçimleri yaratmak mümkün mü? Josephine’in ıslığına eşlik eden küçük bir farenin "bilinçsiz" mırıltısı, aslında hiçbir otoriteye ihtiyaç duymadan yükselen bir sestir.