Bilge

İsa’nın çarmıha gerildiği gün, aslında başkasıydı çivilenen. Gözlerimle gördüm: Havarilerden biri, efendisinin yerini söylemiş, ellerine ve ayaklarına demirler çakılmıştı. Oysa İsa, Tanrı’nın katında bekliyordu hâlâ. Son Bilge’nin çırağı Azibo olarak bana şu sözü emanet etti: "Suyu yıkamaya devam et. İnsan, bir damladır; dünyaya tertemiz düşer, yaşamla bulanır. Onları arındıracak olan yalnızca Bilgeler olacak." Yıllar boyu suyun peşinde dolaştım. Kirlenmiş ruhları saflaştırmanın sırrını aradım. İsa’nın dönüşü yakın mı, yoksa uzak mı bilmiyorum. Ama biliyorum ki, gerçek hikâye henüz başlamadı. Çarmıhın gölgesinde saklı kalan hakikat, bir gün tüm dünyayı aydınlatacak.