Bilal-i Habeşi ve Tevhid

Kızgın çöl kumlarının üzerinde, güneşin acımasızca yaktığı bir beden... Bilal, elleri ayakları bağlanmış, sırtında ağır taşlarla inim inim inlerken, Umeyye’nin öfkeli sesi kulaklarında çınlıyordu: "Muhammed’in yolundan dön! Bu dinden vazgeç!" Yüzüne inen her darbe, tenini dağlasa da, dudaklarından dökülen tek sözcük değişmiyordu: "Ahad... Ahad..." İşkencenin her anı, imanının ateşini daha da körüklüyor, acı bile onu yolundan döndüremiyordu. Kölelik zincirleri altında ezilirken bile, kalbindeki tevhid inancı dimdik ayaktaydı. Bilal’in hikâyesi, insanın ruhundaki direncin ve inancın zaferini anlatıyor; zulmün karşısında bile teslim olmayan bir yüreğin destanı.