Beyin ve Sessizlik

Michel Le Van Quyen'in persönel deneyimi, beyin sağlığıyla sessizlik arasındaki ilginç bağı keşfetmesine yol açar. Bir gün ansızın felç geçirerek doktorun istirahat tavsiyesiyle hareketsizliğe mahkum kalan Le Van Quyen, bu dönemin kendisi için şaşırtıcı bir şekilde iyi geldiğini fark eder. Bu deneyimden yola çıkarak "Beyin ve Sessizlik" adlı çalışmasını ortaya koyar. Sessizlik, yalnızca işitsel değil, görsel ve meditasyon temelli olarak beynin özel bir duruma geçmesine yardımcı olur. Bu kopma anları, beynin iyileşmesine ve nörodejeneratif hastalıklara yol açan toksinlerden arınmasına katkıda bulunur. Ayrıca, sessizlik, yaratıcılık, hafıza ve benlik inşasına da fayda sağlar. Doğu ve Batı'nın büyük bilgeleri bu gerçeği zaten anlamışlardı ve şimdi bilim dünyası da sessizliğin çarpıcı güçlerini doğrulamaktadır.