Beyaz Kumlar

Geoff Dyer, *Beyaz Kumlar*'da dünyayı dolaşırken bulduğu şeyin peşinde değil, kaybettiklerinin izinde gezinir. Fransız Polinezyası’nın ıssız kıyılarından New Mexico’nun çöl yollarına, Svalbard’ın soğuk sessizliğinden Los Angeles’ın gürültülü sokaklarına kadar, her adımda bir arayış vardır; ama bu arayışın sonunda bekleyen, çoğu zaman boşluktan başka bir şey değildir. Yazar, Yasak Şehir’de kaybolmuş bir rehberin peşinden sürüklenir, çölde otostop çeken bir yabancıyla yol alır, Watts Kuleleri’nde caz müzisyeninin hayaletleriyle sohbet eder. Gerçekle kurmacanın, anıyla düşlemin sınırlarında dolaşırken, Gauguin’in ünlü tablosundaki sorulara kendi cevaplarını arar: Nereden geliyoruz, neyiz, nereye gidiyoruz? Dyer’ın yazdığı, ne tam bir roman ne de klasik bir gezi günlüğü; belki de ikisinin arasında, kendi kurallarını koyduğu bir tür. Yolculuklar, sanat, edebiyat ve anılar iç içe geçerken, asıl mesele hiçbir.