Beyaz Gölge & Kayboluş

Bu toprakların hafızası, erken yaşta ölümle tanışanların hikâyesiyle örülü. Yıkıntılar arasında bir başına kalakalmak, hayattan kopmanın değil, onun ağırlığını sırtlanmanın adı sanki. Yaşamla yüzleşmek zorunda bırakılanlar için iki seçenek var: onu ya terk edeceksin ya da bütün varlığınla sarılacaksın. Kafka’nın yalnızlık notları gibi, bu satırlar da silinmeye cesaret edilemeyen anların izini sürüyor. Beyaz bir gölge misali ölüm, her adımda pusuda beklerken, hayata tutunmak bir meydan okumaya dönüşüyor. Kayıp düşmek değil, kaybolmanın eşiğinde durup bakmak... Belki de asıl hikâye, bu arada gizli.