Beyaz geceler

Petersburg’un puslu, beyaz gecelerinde yalnız bir adamın ayak sesleri yankılanır. Dostoyevski, bu kısa ama derinlikli öyküde, kent sokaklarında amaçsızca dolaşan bir gencin iç dünyasına odaklanıyor. Hayallerle beslenen, gerçeklikten uzak bu ruh hali, bir gece ansızın karşılaştığı genç bir kadınla değişir. Aşkın ve umudun kırılganlığı, Dostoyevski’nin sade ama etkileyici üslubuyla gözler önüne serilir. Kahramanın iç hesaplaşmaları, yalnızlığın ve insan ilişkilerinin karmaşasını ustaca yansıtırken, okuyucuyu hüzünlü bir yolculuğa çıkarır. Kısa sayfalarında büyük duygular saklayan bu eser, Dostoyevski’nin ustalığını bir kez daha kanıtlıyor.